Przypisy cz. 2
Umiejscowienie
W pracy magisterskiej przypisy najczęściej umieszcza się na dole każdej strony.
Poza tym można umieścić je w tekście, ten sposób jest nazywany systemem harwardzkim.
Znacznie mniej popularne (ze względu na mniejszą przejrzystość) jest umieszczanie przypisów na końcu całej pracy magisterskiej lub na końcu każdego rozdziału.
Rodzaje przypisów (biorąc pod uwagę źródło):
1. prace autorskie, np.
1 S. P. Huntington, Trzecia fala demokratyzacji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, s. 56.
2. artykuł w pracy zbiorowej, np.
1 E. Wnuk-Lipiński, Zmiana systemowa, [w:] E. Wnuk-Lipiński, M. Ziółkowski (red.), Pierwsza dekada niepodległości. Próba socjologicznej syntezy, Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2001, s. 21.
3. słowniki, encyklopedie – tutaj nie podaje się żadnego autora, np.
1 Słownik języka polskiego, t.1, Warszawa 1978.
4. gazety, czasopisma, np.
1 A. Czaja, Pionierski projekt opieki nad dziećmi dla pracujących i bezrobotnych, "Gazeta Wyborcza" 2007 nr 10, s. 2.
5. Internet, np.
1 Krupa B., Walka młodych – manifest V, www.sma.pl/walka (06.12.2002).
6. dokumenty urzędowe, akty prawne, np.
1 Konwencja Wiedeńska o stosunkach konsularnych z 1963 roku, Dz. U. 1982 nr 13, poz. 98.
7. wywiady, np.
1 Grochowiak M. (w rozmowie z L. Łukaszewiczem), Europa przyszłości to Europa narodów, „Przegląd Polityczny” 2000 nr 2, s. 211-228.